The White Crow (2018)

เนื้อเรื่องโดยรวม

ชื่ออังกฤษ: The White Crow (2018)
ประเภทหนัง:  Biography, Drama

เรื่องราวของรูดอล์ฟนูเรเยฟทางตะวันตก “The White Crow” เป็นบทประพันธ์ที่จัดทำโดย David Hare ผู้สร้างและหัวหน้า Ralph Fiennes เกี่ยวกับ Rudolf Nureyev สู่จุดเริ่มต้นของชื่อเสียงในยุคก่อนสากลวานากห์เป็นเรื่องราวที่ผู้ชมที่อายุน้อยกว่าอาจไม่คุ้นเคย ภาพยนตร์เรื่องนี้พยายามที่จะสืบหาสถานการณ์ของนูเรเยฟในฐานะที่ไม่สามารถแตะต้องได้ – ทั้งการเคลื่อนไหวและตะวันตก – รวมถึงความปรารถนา ในการไหลออกของนักแสดงบัลเล่ต์ผู้เชี่ยวชาญทุกสิ่งที่พิจารณาและตัวละครหน้าจอใหม่ Oleg Ivenko ดำเนินการในงานนำเสนอที่สำคัญเช่น Rudolf Nureyev ตกใจอย่างแท้จริงที่เขาบิน (ตอนนี้และอีกครั้ง) ในการย้ายแม้จะมีความจริงที่ว่ามันจะต้องมีน้ำหนักในการเตรียมความพร้อมของคุณเองเพื่อแค็ปซูลตำนานเช่น Nureyev รวมถึงส่วนที่เหมาะของการเคลื่อนไหวของเขา (เตรียม Nureyev นอกจากนี้ยังใช้ความโหดเหี้ยมจุดมุ่งหมายและความรู้สึกของนูเรเยฟด้วยการล้อเลียนที่นำโดยความเห็นแก่ตัวทั่วไปของเขา (“ถ้าฉันย้ายคุณจะจำได้”) อีกาสีขาวมีชัยเหนือกว่าในการสร้างความเห็นอกเห็นใจให้กับ Nuref โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคิดถึงรากฐานที่ไม่ดีของเขาและทัศนคติการทำงานหนักที่เห็นได้ชัดเขาอาจรู้สึกหยิ่งผยองและร้อนแรงและไม่สนใจพอเมื่อเขาโกรธ ของสถานการณ์ บางทีคุณภาพที่ดีที่สุดของ The White Crow เป็นการนำเสนอที่ยอดเยี่ยมโดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถของรัสเซียและฝรั่งเศสเช่น Chulpan Khamatova (Good Bye Lenin!) และAdèle Exarchopoulos (Blue Is Warmest Color) เห็นได้ชัดว่ายังไม่ได้เลือก Morozov ทำงานได้อย่างน่าชื่นชมเพื่อปรับความเสี่ยงและความเห็นอกเห็นใจ KGB พูดกับ KGB ตัวแทนของ KGB ราล์ฟฟีนเนสโดดเด่นในฐานะช้างแมมมอ ธ ที่มีเสน่ห์ – แม้จะมีการประสานงานด้านความรักนี้เขาก็เล่นเป็นนักบัลเล่ต์ Pushkin ของ Nureyev ปรากฎในรัสเซียรวมถึงการขว้างตัวละครที่น่าสนใจและมีระดับพุชกินที่ละเอียดอ่อนซึ่งคุณไม่รู้จักเพลงจริงหรือกระบวนการคิดของเขา แต่มีความกล้าหาญเล็กน้อยในนิทรรศการของเขา

ปูทางก่อนดูแบบไม่เสียอรรถรส
The White Crow เล่าเส้นทางของรูดอล์ฟ นูเรเยฟ ก่อนที่ชื่อเสียงจะล้นหลามในโลกบัลเลต์ตะวันตก ภาพยนตร์พยายาม “ส่อง” ตัวตนของเขาผ่านความปรารถนา ความกดดัน และแรงผลักจากอดีต ว่าความเป็นตำนานที่แตะต้องไม่ได้เกิดขึ้นได้อย่างไร

เมื่อจังหวะชีวิตพาเขาเผชิญสถานการณ์ที่ต้องตัดสินใจ ความฝันบนเวทีกลับเชื่อมโยงกับเงาของการเมืองและอำนาจ นักแสดงที่เข้ามาในเรื่องทำให้เห็นทั้งด้านเปราะบางและด้านคมกริบของเขาในเวลาเดียวกัน

สิ่งที่ควรรู้ก่อนดู
จากจุดเริ่มต้นที่ยังไม่เป็นที่รู้จัก นูเรเยฟถูกผลักให้พิสูจน์ตัวเองด้วยมาตรฐานที่สูงเกินกว่าคนทั่วไปจะรับไหว ทุกย่างก้าวบนร่างกายจึงไม่ใช่แค่การเต้น แต่คือภาษาของความทะเยอทะยานและความกลัวว่าจะถูกลืม

เรื่องค่อย ๆ เปิดเผยแรงยึดโยงระหว่างความหมายของ “เสรีภาพ” กับสิ่งที่คนรอบตัวคาดหวัง ขณะความสัมพันธ์และคำพูดในเหตุการณ์สำคัญทำให้เส้นแบ่งระหว่างศิลปะกับอำนาจเริ่มพร่าเลือน จนคนดูอดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามว่าอะไรคือราคาที่นูเรเยฟยอมจ่ายเพื่อไปให้ไกลกว่าเดิม

เสน่ห์ของเรื่องนี้
จุดเด่นของ The White Crow คือการเล่าแบบเข้มข้นและเน้นอารมณ์มากกว่าข้อมูลชีวประวัติ ภาษาภาพและจังหวะการแสดงทำให้การเต้นดูเหมือนการปะทะกันภายใน ตัวละครถูกเขียนให้มีเสน่ห์แบบซับซ้อน ทั้งแรงผลัก ความเย่อหยิ่ง และความเปราะที่ซ่อนอยู่

มุมมองต่อภาพรวมของเรื่อง
The White Crow เป็นชีวประวัติที่อ่าน “แรงบันดาลใจ” ผ่านอารมณ์และความสัมพันธ์มากกว่าการเล่าแบบตรงตัว จุดแข็งคือการคุมโทนและงานแสดงที่ทำให้ความเป็นตำนานรู้สึกจับต้องได้ในเชิงความรู้สึก ข้อสังเกตคือคนที่ไม่คุ้นกับโลกบัลเลต์อาจต้องใช้เวลาเล็กน้อยเพื่อเข้าใจบริบทของตัวละคร

โดยรวมเหมาะกับคนดูที่ชอบหนังดราม่าจิตวิทยาและเรื่องราวของศิลปินที่ดิ้นรนกับตัวเอง หากคาดหวังความบันเทิงเบาสบายอาจไม่ใช่แนวที่ตรงใจนัก แต่ถ้าชอบอารมณ์เข้มและตัวละครมีหลายชั้น เรื่องนี้น่าจะให้รางวัล