The Third Murder (2017) กับดักฆาตกรรมครั้งที่ 3

เนื้อเรื่องโดยรวม

ชื่อไทย: กับดักฆาตกรรมครั้งที่ 3
ชื่ออังกฤษ: The Third Murder (2017)
ประเภทหนัง:  Drama, Mystery

เรื่องราวผ่าน 3 ตัวละครหลัก ทนายความคนเก่งที่รับว่าความให้กับผู้ต้องหาคดีฆาตกรรมที่ชวนสงสัยและมีแนวโน้มว่าผู้ต้องหาจะถูกตัดสินให้ได้รับโทษประหารชีวิต แต่เมื่อยิ่งสืบลึกลงไปคนที่เขาสงสัยกลับเป็นลูกสาวของตัวฆาตกรเอง โดย มาซาฮารุ ฟุกุยามะ รับบท ทนายความ, ซึสุ ฮิโรเสะ รับบท ลูกสาวของผู้ต้องสงสัยที่จะเป็นจิกซอว์ชิ้นสำคัญในคดีนี้ โคจิ ยากุโช นักแสดงรุ่นใหญ่ในบทผู้ต้องหาคดีฆาตกรรม และหนังยังได้นักแสดงรุ่นใหญ่ ยูกิ ไซโตะ ผู้โด่งดังจากซีรีย์สิงห์สาวนักสืบ มารับบท ภรรยาผู้เยือกเย็นที่ต้องดูแลลูกสาวเพียงคนเดียว

ปูทางก่อนดูแบบไม่เสียอรรถรส
ทนายความมือฉมังรับว่าความให้ผู้ต้องหาคดีฆาตกรรมที่หลักฐานชวนให้หวั่นใจว่าเขาอาจถูกตัดสินถึงขั้นโทษประหาร เมื่อไล่ตรวจสอบทุกความเชื่อมโยง เขากลับยิ่งพบร่องรอยที่ทำให้ความสงสัยย้ายตำแหน่งไปเรื่อย ๆ

จุดที่ทำให้คดีพลิกความหมายคือการเกี่ยวข้องของ “ลูกสาวของผู้ต้องสงสัย” ที่ดูเหมือนจะมีบทบาทเป็นกุญแจสำคัญ ขณะที่คนรอบตัวต่างเก็บงำความจริงในแบบของตนเอง จนการหาความยุติธรรมต้องแลกกับความมั่นใจทั้งหมด

สิ่งที่ควรรู้ก่อนดู
ทนายตั้งใจพิสูจน์ว่าเรื่องราวในชั้นศาลไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง แต่การสืบสวนกลับพาเขาเข้าไปใกล้ครอบครัวของคนที่เขาสงสัย โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างผู้ต้องหากับลูกสาวที่กลายเป็นตัวแปรสำคัญ

ยิ่งเขาเดินเกมตามรอยพยานและเหตุการณ์ในอดีต ความรู้สึกผิดและความตั้งใจของคนในครอบครัวก็เริ่มสะท้อนผ่านรายละเอียดเล็ก ๆ ทำให้คดีนี้ไม่ใช่แค่ปริศนาเรื่องฆาตกรรม แต่เป็นเกมความจริงที่ต้องอ่านระหว่างบรรทัด

เสน่ห์ของเรื่องนี้
เด่นที่โครงเรื่องแบบค่อย ๆ บีบวงให้คิดตาม ทว่าหลีกเลี่ยงการเฉลยเร็ว ทำให้ผู้ชมมีส่วนร่วมกับการตั้งสมมติฐานไปพร้อมตัวละคร ภาพรวมของคดีถูกวางอย่างเป็นจังหวะ และงานบทสนทนาช่วยพาอารมณ์ไปไกลกว่าความลึกลับทั่วไป

นอกจากนี้ความสัมพันธ์ในครอบครัวยังถูกใช้เป็น “แรงกด” ที่ทำให้ปมทางกฎหมายกลายเป็นปมทางใจ ยิ่งดูยิ่งรู้สึกว่าทุกคำอธิบายมีน้ำหนักเกินกว่าที่เห็น

มุมมองต่อภาพรวมของเรื่อง
ภาพรวมเป็นดราม่าลึกลับที่พาไปคิดมากกว่าดูแล้วหายไป จุดแข็งคือการปูเหตุผลให้รู้สึกเหมือนกำลังสางร่องรอยด้วยตัวเอง คดีเดินด้วยความระทึกแบบค่อยเป็นค่อยไป เหมาะกับคนชอบหนังที่มีกลิ่นอาย “กระบวนการคิด” มากกว่าการบู๊

ข้อสังเกตคือจังหวะค่อนข้างจริงจังและมีรายละเอียดพอสมควร หากคุณอินกับการตามหลักฐานและการตีความบทพูด จะยิ่งสนุกและเข้าใจง่าย