The Personal History of David Copperfield (2019)

เนื้อเรื่องโดยรวม

• ชื่ออังกฤษ: The Personal History of David Copperfield (2019)
• ประเภทหนัง: Comedy, Drama

ความล้ำสมัยนำไปสู่เรื่องราวที่เป็นแบบอย่างของ Charles Dickens ของคนเร่ร่อนวัยเยาว์ที่สามารถเอาชนะอุปสรรคมากมายได้การตีความผลงานชิ้นโบแดงกึ่งภาพตัวเองของ Charles Dickens เรื่อง “The Personal History of David Copperfield” ในช่วงทศวรรษที่
1840 เล่าถึงการมีอยู่ของตัวละครชื่อเรื่องที่โดดเด่นในขณะที่เขาสำรวจโลกที่ปั่นป่วนเพื่อติดตามจุดที่ยากลำบากของเขาที่อยู่ภายใน
ตั้งแต่วัยเยาว์ที่ทุกข์ยากไปจนถึงการเปิดเผยพระพรของเขาในฐานะผู้บรรยายและผู้เขียนเรียงความการเดินทางของดาวิดเป็นเรื่องตลกและน่าตกใจ แต่ในทุกกรณีเต็มไปด้วยชีวิตร่มเงาและมนุษยชาติ

การดำรงอยู่ของเดวิดคอปเปอร์ฟิลด์เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นตั้งแต่การเปิดตัวของเขาสู่โลกจนถึงปัจจุบัน เดวิดมีชีวิตที่บริสุทธิ์และถูกพาไปเยี่ยมกลุ่มพี่เลี้ยงเด็ก Peggotty (Daisy May Cooper) ในห้องเก็บเรือของพวกเขาใน Yarmouth
เมื่อถึงจุดที่เขากลับมาคลาร่า (มอร์ฟีดด์คลาร์ก) แม่ที่อายุน้อยและปลิดชีพของเขาได้ผูกปมกับมิสเตอร์เมอร์ดสโตน (ดาร์เรนบอยด์) ผู้ชั่วร้ายและไร้ความปรานีผู้ซึ่งเต้นเด็ก David Copperfield (Dev Patel)
ที่ได้รับการจัดการโดยมนุษย์ถูกส่งออกไปทำงานในโรงงานแปรรูปของ Murdstone ซึ่งเขาดูแลร่วมกับ Mr. Micawber (Peter Capaldi) และครอบครัวของเขาซึ่งเป็นที่ต้องการของผู้ให้กู้
หลังจากที่แม่ของเขาถูกเล่าเรื่องการเสียชีวิตและการรับใช้ฝังศพเดวิดก็หนีจากชีวิตที่น่าเบื่อหน่ายและตามหาคุณน้าเบ็ตซีย์ทรอทวูด (ทิลดาสวินตัน) และแขกรับเชิญของเธอมิสเตอร์ดิ๊ก (ฮิวจ์ลอรี) ที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ ภายหลังปัญหากวนใจกับ
Steerforth (Aneurin Barnard) และ Uriah Heep (Ben Whishaw) Betsey Trotwood ให้ทุนสนับสนุนความปรารถนาของ David ในการกลายเป็นเพื่อนและผู้สร้างสรรค์

เล่าเรื่องคร่าว ๆ แบบไม่สปอยล์
ชายหนุ่มผู้ถูกผลักให้โตเร็วต้องดิ้นรนเอาชนะโชคชะตาที่ไม่เอื้ออำนวย เรื่องของเดวิดคอปเปอร์ฟิลด์ถูกเล่าผ่านสายตาของผู้บรรยายที่ทั้งจริงจังและชวนขำ ยิ่งเล่ายิ่งเผยความลึกของแผลใจที่ซ่อนอยู่

ระหว่างความเปราะบางในชีวิตวัยเด็ก ความสัมพันธ์ที่สลับซับซ้อน และคนรอบตัวที่คอยกำหนดชะตา เดวิดยังพยายามคว้าความหวังและความหมายของการมีชีวิต เรื่องราวเดินไปพร้อมอารมณ์ขันที่ไม่ปิดบังความเจ็บปวด ชวนให้ผู้ชมทั้งยิ้มและคิดตาม

ข้อมูลที่ช่วยให้ดูสนุกขึ้น
เดวิดเริ่มต้นจากชีวิตที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน ถูกส่งให้เผชิญกฎเกณฑ์ที่กดทับในที่ทำงานและการดูแลที่ไร้เมตตา แต่ยิ่งเขาถูกบีบ ยิ่งเห็นด้านเปราะของมนุษย์ ทั้งความโหดร้ายและความพยายามเอาตัวรอดของคนรอบตัว

เมื่อความสูญเสียและความวุ่นวายผลักให้เดวิดหนีจากกรอบเดิม เขาค่อย ๆ คลี่คลายความสัมพันธ์กับผู้คนสำคัญ และเดินต่อไปในเส้นทางที่ทั้งทดสอบใจและเปิดโอกาสให้เขาได้ค้นพบสิ่งที่ตนเองต้องการจริง ๆ จนเรื่องราวเริ่มสะท้อนคำถามเดียวกันกับทุกคน: เราจะกลายเป็นใครด้วยประสบการณ์ที่เจ็บปวดได้อย่างไร

ความโดดเด่นที่ช่วยพยุงเรื่อง
หนังโดดเด่นที่วิธีเล่าเรื่องแบบกึ่งล้อเลียนกึ่งคมคาย ใช้โทนตลกร่วมกับความหม่นมนุษย์อย่างแนบเนียน ทำให้ความทุกข์ดูไม่ไร้ความหมาย และยังคงชวนติดตามด้วยจังหวะที่เปลี่ยนอารมณ์ได้ไว ภาพรวมมีความเป็นงานเล่าเรื่องที่เล่นกับมุมมองผู้บรรยาย ทำให้ผู้ชมรู้สึกเหมือนกำลังฟังคำสารภาพมากกว่าดูกิจกรรมไปวัน ๆ

ภาพรวมหลังรับชม
โดยรวมเป็นหนังที่ดูเพลินเพราะจังหวะเล่าเรื่องมีความคมและชวนขำ แต่ยังจริงจังกับบาดแผลและความหมายของการเติบโต จุดสังเกตคืออารมณ์ขันบางช่วงอาจจงใจฝืนความคาดหวัง ทำให้คนที่ชอบดราม่าตรง ๆ อาจต้องปรับจังหวะการรับชม อย่างไรก็ตาม ถ้าชอบงานตีความวรรณกรรมด้วยมุมมองร่วมสมัย หนังเรื่องนี้ให้ความรู้สึกสดและมีเสน่ห์

เหมาะกับผู้ชมที่อยากได้ทั้งความบันเทิงและข้อคิดแบบไม่เทศนา รวมถึงแฟนแนวดราม่าที่เล่าเรื่องด้วยผู้บรรยายและเล่นกับโทนหนังไปพร้อมกัน