The Green Mile (1999) ปาฏิหาริย์ แดนประหาร

เนื้อเรื่องโดยรวม

• ชื่อไทย: ปาฏิหาริย์ แดนประหาร
• ชื่ออังกฤษ: The Green Mile (1999)
• ประเภทหนัง: Crime, Drama, Fantasy

พอล Edgcombe (Dabs Greia – เล่น Edgcombe ในวัยของเขา) “ปาฏิหาริย์ แดนประหาร” ผู้กำกับก่อนหน้านี้ในบ้านพักคนชราเล่าเรื่องราวของเขาในปี 1935 เป็นยังกรอกในฐานะผู้กำกับ (Tom Hanks – เล่นที่ Edgecom ในวัยเด็กของเขา) สำหรับ Elaine Connelly (Eve
Brent) เพื่อนหญิงที่ยังคงอยู่ในบ้านพักคนชราด้วยกันในขณะที่ปรับตัวให้เข้ากับอาชีพใน Cold ภูเขาทางตอนใต้ในช่วงเวลาของการประหัตประหารและบังแดดที่สร้างโดย Edgecom และหอผู้ป่วยที่แตกต่างกันคือการจัดการกับผู้ถูกควบคุมตัวในแถวประหาร
เมื่อผ่านหลักสูตรที่เรียกว่ากรีนไมล์ (Green Mile) เส้นทางสีเขียวที่ผู้ถูกควบคุมตัวใช้เป็นทางเดินจากคุกไปยังที่นั่งร้อน ที่นี่ผู้ถูกควบคุมตัวทุกคนมีความใส่ใจในวินัยของตนเอง
ยิ่งไปกว่านั้นจงมีชีวิตอยู่เพื่อรัดกุมสำหรับวันล่าสุดคู่สมรสทุกคนมีความรอบคอบและผูกพันกับอนุสัญญาทั้งหมด เป็นเวลานาน Edgecom เดินทางต่อไปด้วยวิธีนี้หลายประเภท กระนั้นเขาไม่เคยรู้สึกผูกพันกับใครเลยในขณะที่เขารู้สึกกับจอห์นคอฟฟี่
(ไมเคิลคลาร์กดันแคน) ผู้ต้องสงสัยที่ต้องฆ่ามอนสเตอร์ที่ต้องฆ่าเด็กสาวสองคนจากการปรากฏตัวของเอสเปรสโซ อาจเป็นไปได้ว่าจากการกระทำของเขากลับเมื่อเทียบกับสิ่งที่ทุกคนเห็นเกี่ยวกับชีวิตของนักโทษที่อยู่ใน Death Row
ได้รับอิทธิพลจากหนึ่งในค่าใช้จ่ายของพวกเขา: ชายผิวดำตำหนิการฆาตกรรมและการโจมตี ไม่ว่าในกรณีใดก็ตามยังมีพระพรแปลก ๆ Adgecombe (Dabsria – รับบท Edgcombe ในรุ่นพี่) ผู้กำกับก่อนหน้านี้ในบ้านพักคนชราเล่าเรื่องราวของตัวเองใน AD ในปี 1935
ในขณะที่ยังทำหน้าที่เป็นผู้กำกับการ ( ทอมแฮงค์ – เล่น Edgcombe ในวัยเด็กของเขา) สำหรับอีเลนคอนเนลลี (อีฟเบรนต์) สหายหญิงที่ยังคงอยู่ในบ้านพักคนชราด้วยกันในขณะที่ตำแหน่งที่ภูเขาเย็นในภาคใต้ของยุค supremacist และผิวแรเงาโดย “The Green Mile”
ผู้กำกับคือการจัดการกับผู้ถูกควบคุมตัวที่ถูกกักตัวไว้เพื่อกลับไปสู่เส้นทางที่เรียกว่ากรีนไมล์ ทางเดินสีเขียวที่ผู้ถูกควบคุมตัวใช้เป็นทางเดินจากคุกไปยังที่นั่งไฟฟ้าที่นี่ผู้ถูกควบคุมตัวทุกคนต่างก็ใส่ใจในวินัยของตนเอง
ยิ่งไปกว่านั้นจงมีชีวิตอยู่เพื่อรัดกุมสำหรับวันล่าสุดคู่สมรสทุกคนมีความรอบคอบและผูกพันกับนักโทษแต่ละคนเป็นเวลานาน ที่ Edgecombe เดินไปพร้อมกับผู้ถูกควบคุมตัวจำนวนมาก แต่เขาไม่เคยรู้สึกผูกพันกับใครอย่างที่เขารู้สึกกับจอห์นคอฟฟี่ (Michael
Clark Dundan) ผู้คุมขังมอนสเตอร์สีเข้มที่ต้องการฆ่าหญิงสาวสองคน จากการปรากฏตัวของเอสเพรสโซมันไม่ยากสำหรับเขาที่จะประหารชีวิตใครสักคน แต่จากพฤติกรรมของเขาเมื่อเทียบกับสิ่งที่ทุกคนเห็นกาแฟเป็นคนที่ชื่นชอบความกลมกลืนและสงบและกลัวความสับสน
Edgecom เองก็เป็นโรคนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ เมื่อถึงจุดหนึ่งคอฟฟี่กระโดดกางเกงยีนส์ของเขา และหลังจากนั้นความเจ็บป่วยที่ทรมาน Edgecombs อยู่พักหนึ่งก็ถูกแก้ไขและผู้กำกับคนอื่น ๆ
ก็มีเหตุการณ์เหนือธรรมชาติจากกาแฟเช่นกันทำให้ทุกคนรู้สึกดีขึ้นและผูกพันกับเอสเพรสโซ่สิ่งเหล่านี้ทำให้เกิดความสงสัยในแกนกลางของ Edgecombe กาแฟฆ่าผู้หญิงสองคนอย่างแท้จริงหรือไม่? Edgcombe ได้ไปถาม Bert Hammersmith (Gary Sinis)
ที่ปรึกษาด้านกฎหมายที่มีลักษณะเฉพาะเกี่ยวกับรัฐ ผู้พิทักษ์ร้านกาแฟได้ช่วยเมลินดา (แพทริเซียคาร์สัน) คู่สมรสที่หายนะของฮัลมัวร์ผู้กำกับหลัก (เดวิดมอสส์) จนกระทั่งในที่สุดพักฟื้น แต่ในที่สุดกาแฟก็ไม่สามารถอยู่ห่างจากโทษประหารชีวิตได้
นั่นทำให้ Edgcombe และผู้คุมร้องไห้ด้วยน้ำตาทุกครั้ง ยิ่งไปกว่านั้นยังจำกาแฟเอสเพรสโซ่ได้ตลอดชีวิตสำหรับ Edge Combs ที่เขาค้นพบกับ Elin ว่าเขาอยู่ที่นี่มานานกว่า 60 ปี ประมาณนั้นเขาอายุ 44 ปีและตอนนี้เขาอายุ 108 ปีและจะมีชีวิตอีกครั้ง

เล่าเรื่องคร่าว ๆ แบบไม่สปอยล์
เรื่องเกิดขึ้นในปี 1935 ที่แดนรอประหารซึ่งมี “กรีนไมล์” เป็นทางเดินสีเขียวสำหรับพาผู้ต้องขังไปสู่ห้องลงโทษ ผู้คุมพอล เอ็ดจ์คอมบ์ทำหน้าที่อย่างเคร่งครัดกับทุกคนที่ถูกพาเดินผ่าน แม้จะผ่านการประหารมามากมาย แต่เขากลับไม่เคยยึดโยงความรู้สึกกับใครเท่ากับผู้ต้องขังคนหนึ่งอย่างจอห์น คอฟฟี่

คอฟฟี่ถูกกล่าวหาว่าก่อเหตุรุนแรงและนำความตายมาสู่ผู้บริสุทธิ์ อย่างไรก็ตาม ตัวตนที่อ่อนโยนผิดคาดของเขา รวมถึงเรื่องเหนือธรรมชาติที่ค่อยๆ ปะทุในแดนประหาร ทำให้เอ็ดจ์คอมบ์เริ่มตั้งคำถามว่าความจริงทั้งหมดที่อยู่ในคำตัดสินนั้นสอดคล้องกับใจของมนุษย์หรือไม่ และ “ความเมตตา” จะเกิดขึ้นได้ในที่ที่มนุษย์ถูกลิดรอนศักดิ์ศรีเพียงใด

ข้อมูลที่ช่วยให้ดูสนุกขึ้น
พอล เอ็ดจ์คอมบ์ทำงานในห้องพักและหอผู้ป่วยพร้อมคุมแถวผู้ถูกควบคุมตัวตามขั้นตอนที่เคร่งครัด เขาเห็นความหวั่นไหวของนักโทษแต่ละคน ทั้งความกลัว ความดื้อ และความพยายามรักษาความหวังเล็กๆ ไว้ให้ตัวเอง จนกระทั่งจอห์น คอฟฟี่มาถึงและทำให้ทุกอย่างสั่นคลอน

คอฟฟี่ดูเหมือนแบกรับบางสิ่งที่ลึกกว่าคำกล่าวหา ความเมตตาของเขาปรากฏผ่านเหตุการณ์ที่ยากจะอธิบายด้วยเหตุผลทั่วไป ขณะเดียวกันเอ็ดจ์คอมบ์ก็เผชิญทั้งความรับผิดชอบในหน้าที่และความลังเลทางใจ เขาต้องเผชิญคำถามใหญ่ที่ไม่อาจลบเลือน สิ่งที่คอฟฟี่ทำหรือเป็นอยู่ คือคำพิพากษา หรือคือการเตือนสติของมนุษย์ที่กำลังหลงลืมไปว่าความจริงมีมิติที่ซับซ้อน

ความโดดเด่นที่ช่วยพยุงเรื่อง
จุดเด่นอยู่ที่การเล่าเรื่องแบบค่อยๆ ดึงอารมณ์ของผู้คุมให้เข้าใกล้ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี เส้นทางกรีนไมล์ถูกใช้เป็นฉากซ้ำที่สร้างแรงกดดันทางจิตใจ และเรื่องยังผสานความเหนือธรรมชาติแบบไม่เร่งคำตอบ ทำให้ทั้งความสงสัยและความเห็นอกเห็นใจค่อยๆ ก่อตัว

ภาพรวมหลังรับชม
“ปาฏิหาริย์ แดนประหาร” เป็นดราม่าอาชญากรรมที่ชวนให้คิดจริงจัง โครงเรื่องเดินอย่างมีจังหวะ เหมือนพาเรายืนอยู่ในแดนรอวันลงโทษพร้อมกับความกดดันทางศีลธรรม ข้อดีคือบรรยากาศและงานอารมณ์ทำได้แน่น โดยเฉพาะประเด็นความยุติธรรมที่ซ้อนทับกับความเมตตา

จุดที่ควรสังเกตคือเป็นเรื่องที่ดึงอารมณ์ช้าและหนักพอสมควร หากคุณไม่ค่อยชอบหนังโทนหม่นหรือไม่ชอบการปูความรู้สึกแบบค่อยเป็นค่อยไป อาจต้องมีใจเตรียมพอสมควร แต่ถ้าชอบหนังที่ตั้งคำถามกับความจริงและหัวใจมนุษย์ เรื่องนี้จะให้ความประทับใจค่อนข้างมาก