Split (2016) จิตหลุดโลก

เนื้อเรื่องโดยรวม

ชื่อไทย : จิตหลุดโลก
ชื่ออังกฤษ : Split (2016)
ประเภทหนัง : Horror, Thriller

หลังจากร่วมสร้างความผวากันมาจากเรื่อง The Visit (2015) ในฐานะผู้กำกับและ Producer สำหรับต้นปี 2017 นี้ เอ็ม.ไนท์.ชยามาลาน ( M. Night Shyamalan) ผู้กำกับชาวอินเดียฝีมือดี และ เจสัน บลัม (Jason Blum) ผู้สร้างหนังแฟรนไชส์เรื่องดังอย่าง The Purge และ Insidious กำลังจะกลับมาร่วมถ่ายทอดเรื่องราวระทึกขวัญอีกครั้ง ในผลงานชิ้นใหม่กับ Split จิตหลุดโลก โดยผลงาที่ เอ็ม.ไนท์.ชยามาลาน ลงมือเขียนบทเองเรื่องนี้ อีกทั้งเป็นการพลิกบทบาทของ เจมส์ แม็คอะวอย (James McAvoy) ผู้รับบท “โปรเฟสเซอร์เอ็กซ์” วัยหนุ่ม จากหนังฮีโร่กลายพันธุ์ X-Men สู่บทบาทใหม่ในฐานะชายโรคจิตที่มีถึง 23 บุคลิกในตัวคนเดียว ตั้งแต่ เด็ก, ผู้หญิง, หนุ่มรุนแรง ไปจนถึงอสูรกาย

ปูทางก่อนดูแบบไม่เสียอรรถรส
ความสั่นคลอนเริ่มขึ้นเมื่อหญิงสาวและคนรอบตัวต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่อาจอธิบายด้วยเหตุผลธรรมดา ชายผู้หนึ่งเผยด้านมืดของจิตใจผ่าน “บุคลิก” ที่แตกต่างราวกับคนละชีวิต ทำให้ทุกการตัดสินใจมีความเสี่ยงสูงและยิ่งรู้ยิ่งกลัวขึ้นเรื่อย ๆ

หนังพาไล่ระดับความกดดันจากความตึงเครียดเล็ก ๆ จนกลายเป็นการไล่ล่าในเชิงจิตวิทยา คุณจะต้องจับตาเบาะแสและความผิดปกติที่ค่อย ๆ ปะทุ เพราะความจริงไม่ได้อยู่ที่สิ่งที่เห็นเท่านั้น แต่อยู่ที่ใครกำลังควบคุมเกมอยู่กันแน่

สิ่งที่ควรรู้ก่อนดู
แกนเรื่องหมุนรอบ “โปรเฟสเซอร์เอ็กซ์” ในอดีตที่แปรเปลี่ยนบทบาทไปสู่ตัวละครซับซ้อนซึ่งมีบุคลิกมากมายแทรกซ้อนกัน เขาไม่ได้แสดงความชั่วแบบตรงไปตรงมา แต่ใช้ความคลุมเครือและจิตวิทยาเป็นอาวุธ ทำให้ผู้ที่อยู่ใกล้ต้องเดาเสมอว่าพรุ่งนี้หรือวินาทีถัดไปจะเป็นหน้าไหน

ขณะเหยื่อพยายามหาทางเอาตัวรอด เรื่องราวค่อย ๆ เปิดเผยรูปแบบของการหลอกลวง ความเชื่อผิด ๆ และแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นทีละชั้น ความระทึกจึงไม่มาแค่จากการหนีเท่านั้น แต่ยังมาจากการรับรู้ว่า “ความเป็นไปได้” ของความจริงนั้นแคบลงทุกที

เสน่ห์ของเรื่องนี้
จุดเด่นอยู่ที่การเล่าแบบจิตวิทยาที่คุมจังหวะได้ดี ทั้งการปูความคลุมเครือและการทำให้ผู้ชมตั้งคำถามกับตัวละครตลอดเวลา งานแสดงและโทนภาพช่วยขับความสยองให้ “อยู่ในหัว” มากกว่าการพึ่งฉากสะพรึงอย่างเดียว ทำให้ความตึงเครียดทวีด้วยบรรยากาศที่กดทับ

มุมมองต่อภาพรวมของเรื่อง
Split (2016) จิตหลุดโลก เป็นหนังที่สนุกกับการขยายความระทึกผ่านจิตวิทยาและความหวาดระแวงมากกว่าการพึ่งพาโลดโผน ใครชอบงานที่วางชั้นความคิดและให้ความรู้สึก “ไม่ไว้ใจ” จะอินกับบรรยากาศและการคุมจังหวะได้ดี อย่างไรก็ตาม คนดูที่คาดหวังฉากผาดโผนตลอดเวลาอาจรู้สึกว่าเรื่องเดินด้วยความกดดันมากกว่าเร่งสปีด

เหมาะกับผู้ชมที่ชอบฮอร์เรอร์แนวคิดเข้ม ๆ และตื่นเต้นกับการตามจับความจริงจากรายละเอียดเล็ก ๆ มากกว่าการเดาทางล่วงหน้า