Man of the Year (2006) ฮาสะเด็ด สะเก็ดข่าวทำเนียบ

เนื้อเรื่องโดยรวม

• ชื่อไทย: ฮาสะเด็ด สะเก็ดข่าวทำเนียบ
• ชื่ออังกฤษ: Man of the Year (2006)
• ประเภทหนัง: Comedy, Drama, Romance

“ฮาสะเด็ด สะเก็ดข่าวทำเนียบ” นักแสดงตลกที่จัดรายการข่าวเสียดสีตัดสินใจลงสมัครรับตำแหน่งประธานาธิบดี และเครื่องลงคะแนนด้วยคอมพิวเตอร์ทำงานผิดพลาดทำให้เขาได้รับเลือก ทอม ดอบส์ พิธีกรตลกของรายการทอล์คโชว์ทางการเมือง – บิล มาเฮอร์ และ จอน
สจ๊วร์ต – ลงสมัครรับตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ผู้สมัครอิสระที่ได้รับคะแนนเสียงมากพอที่จะชนะหลังจากแคมเปญที่เน้นประเด็นปัญหาและการแสดงที่ระเบิดได้ในการโต้วาทีครั้งสุดท้าย
ปัญหาคือเขาเป็นหนี้ชัยชนะของเขาจากความผิดพลาดของคอมพิวเตอร์ในระบบการลงคะแนนหน้าจอสัมผัสระดับประเทศซึ่งทำการตลาดโดย Delacroy ซึ่งเป็นบริษัทเอกชนที่มีราคาหุ้นสูงขึ้น เพื่อปกป้องโชคลาภของพวกเขา
ผู้บริหารของเดลาครอยด์ต้องการเก็บความลับไว้เป็นความลับ แต่โปรแกรมเมอร์คนหนึ่งชื่อเอเลนอร์ กรีนต้องการให้ดอบส์รู้ความจริง เธอไปหาเขาได้ไหม

ทอม ดอบส์เป็นพิธีกรรายการข่าวเสียดสี “Man of the Year” ดึงเอาความไม่พอใจของสาธารณชนด้วยการเมืองที่ขับเคลื่อนด้วยความสนใจเป็นพิเศษและแตกแยก ดอบส์หัวเราะเยาะข้อเสนอแนะของผู้ชมว่าเขาลงสมัครรับตำแหน่งประธานาธิบดี
แต่หลังจากได้รับการสนับสนุนทางออนไลน์ เขาจึงประกาศแคมเปญออกอากาศ เขาลงคะแนนเสียงใน 13 รัฐและมีส่วนร่วมในการอภิปรายระดับชาติกับผู้ดำรงตำแหน่งประชาธิปไตย ประธานาธิบดีเคลล็อกก์ และวุฒิสมาชิกรีพับลิกัน วุฒิสมาชิกมิลส์ อีลีเนอร์
กรีนทำงานที่บริษัทเครื่องลงคะแนนเดลาครอย ซึ่งจะจัดหาเครื่องจักรสำหรับการเลือกตั้งประธานาธิบดี ไม่นานก่อนการเลือกตั้ง Eleanor สังเกตว่าระบบการลงคะแนนทำงานไม่ถูกต้องและแจ้งเตือนหัวหน้าบริษัท James Hemmings ผ่านอีเมลว่าเขาลบไป Dobbs
ให้ความสำคัญกับการรณรงค์มากเกินไปเพื่อทำให้ผู้จัดการของเขาผิดหวัง แจ็ค เมนเคน และโปรดิวเซอร์รายการของเขา เอ็ดดี้ แลงสตัน ในคืนที่มีการโต้วาทีของประธานาธิบดีซึ่งเบื่อหน่ายกับท่าทีของผู้สมัครคนอื่นๆ ดอบส์กลับกลายเป็นเรื่องตลก
ทำให้ผู้ชมหัวเราะในขณะที่ทำประเด็นจริงจัง เขายังคงแสดงบุคลิกของนักแสดงบนเส้นทางการหาเสียง เขย่าภูมิทัศน์ทางการเมืองและโพลในการเลือกตั้ง แต่ยังคงอยู่เบื้องหลัง Kellogg และ Mills ในวันเลือกตั้ง ผลตอบแทนก่อนกำหนดแสดงให้เห็นว่า Kellogg ตี
Mills ทุกหนทุกแห่ง เหมือนกับที่ Eleanor คาดการณ์ว่าระบบการลงคะแนนจะรายงาน . ดอบส์กวาดล้าง 13 รัฐที่เขาอยู่ในบัตรลงคะแนน โดยได้รับคะแนนเสียงจากการเลือกตั้งมากพอที่จะได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี
เมื่อเอลีนอร์เผชิญหน้ากับเฮมมิงส์เกี่ยวกับข้อผิดพลาดทางคอมพิวเตอร์ของเดลาครอยด์ สจ๊วตผู้บริหารระดับสูงก็หันหลังให้เธอ ขณะที่ด็อบส์และทีมเปลี่ยนจากช็อกไปสู่การเฉลิมฉลอง เอลีนอร์ก็ถูกโจมตีในบ้านของเธอและได้รับการฉีดยา วันรุ่งขึ้น
เธอแสดงพฤติกรรมผิดปกติและถูกส่งตัวไปโรงพยาบาล ซึ่งผลการทดสอบพบว่ามียาเสพติดในระดับสูง แดนนี่เพื่อนร่วมงานของเธอมาเยี่ยมและเปิดเผยว่าเขาได้รับการเลื่อนตำแหน่ง ซึ่งเธอคิดว่าเป็นความพยายามที่จะแย่งชิงเขา
เขาพยายามเกลี้ยกล่อมเธอว่าเธอมีนิสัยเสพยา และจะไม่มีใครฟังหากเธอเปิดเผยต่อสาธารณะ แต่เธอตัดสินใจว่าดอบส์จะเชื่อเธอ

ภาพรวมของเรื่องก่อนรับชม
ทอม ดอบส์ พิธีกรรายการข่าวเสียดสีที่คุ้นเคยกับการหยอกล้อการเมือง ตัดสินใจลงสมัครประธานาธิบดีอย่างจริงจัง แม้แคมเปญจะดูเหมือนตลกโปกฮา ทว่าหลังระบบลงคะแนนด้วยคอมพิวเตอร์เกิดความผิดพลาด เขากลับได้รับเลือกอย่างเหนือความคาดหมายจนกลายเป็นคำถามใหญ่ในสายตาคนทั้งประเทศ

ระหว่างที่ดอบส์ยังยืนหยัดในเส้นทางหาเสียงพร้อมมุกประชดและน้ำหนักของประเด็นจริงจัง เอเลนอร์ กรีน นักพัฒนาในระบบการเลือกตั้งเริ่มรู้สึกว่า “ความผิดพลาด” อาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เธอพยายามเข้าหาความจริงและหวังให้ดอบส์เชื่อ แต่เมื่อเงื่อนไขหลายอย่างเริ่มบีบคั้น การเปิดโปงครั้งนี้จึงไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด

แนวทางของเรื่องก่อนเริ่มรับชม
เรื่องเดินด้วยจังหวะกึ่งการ์ตูนกึ่งดราม่า เมื่อดอบส์ใช้เสน่ห์แบบนักเล่าเรื่องสายฮา กลบความตึงเครียดด้วยการพูดตรง ๆ และหยอดประเด็นการเมืองให้คนดูหัวเราะพร้อมตั้งคำถาม แต่ยิ่งการหาเสียงเข้มข้น ระบบลงคะแนนกลับยิ่งเหมือนจะมีเงาที่มองไม่เห็นคอยกำกับผลลัพธ์

เอเลนอร์จ้องจับสัญญาณผิดปกติจากระบบและพยายามแจ้งผู้เกี่ยวข้อง ก่อนที่ทุกอย่างจะสะท้อนกลับมาเป็นแรงกดดันต่อชีวิตของเธอ ในขณะที่ผู้มีอำนาจพยายามรักษาภาพลักษณ์และความลับ ดอบส์เองก็ยืนอยู่ตรงกลางระหว่าง “ตำนานที่คนเชื่อ” กับ “ความจริงที่ยังไม่ถูกยอมรับ”

จุดเด่นที่น่าจับตามอง
จุดเด่นคือการผสมอารมณ์ขันกับความกดดันทางการเมืองได้คม โดยใช้มุกเสียดสีเพื่อพาคนดูมองปัญหาจริงจังแบบไม่เบื่อ ขณะเดียวกันโครงเรื่องยังเล่นกับความคลุมเครือของเทคโนโลยีและอำนาจ ทำให้ความตลกไม่ได้กลบความน่ากังวล แต่ยิ่งทำให้เรื่อง “น่าหวาดระแวง” มากขึ้นด้วยการเล่าเรื่องที่จังหวะเร็วและตัดสลับแรงกระแทกทางอารมณ์เป็นระยะ

สรุปความน่าสนใจของเรื่อง
ถ้าคุณชอบหนังที่ใช้มุกเสียดสีเป็นเครื่องมือเล่าเรื่องการเมือง เรื่องนี้ทำได้สนุกและมีแรงสะกิด เพราะหัวเราะไปพร้อมกับตั้งคำถามว่า “ความจริงถูกจัดการอย่างไร” อย่างไรก็ตาม ส่วนดราม่าทางความกดดันและความลับอาจทำให้บางจังหวะหนักหน่วงกว่าที่คาด โดยเฉพาะตอนที่ความขบขันถูกลดบทลง

โดยรวมเป็นหนังที่เหมาะกับคนดูที่อยากได้ความบันเทิงแบบฉลาด ๆ พร้อมภาพสะท้อนสังคมเรื่องอิทธิพล ความเชื่อ และระบบที่อาจไม่โปร่งใส ถ้าคุณชอบคาแรกเตอร์พูดไว ดุดัน และมีอารมณ์ความคิดเรื่องการเมืองจะยิ่งถูกทาง