Glass (2019) กลาส คนเหนือมนุษย์

เนื้อเรื่องโดยรวม

ชื่อไทย: กลาส คนเหนือมนุษย์
ชื่ออังกฤษ: Glass
ประเภทหนัง: Drama, Mystery, Sci-Fi

ต่อจากตอนจบของ สปลิท จิตหลุดโลก เรื่องราวของ คนเหนือมนุษย์ จะเล่าเรื่องของ Dunn (รับบทโดย บรูซ วิลลิส ) ที่ได้ออกหาตัว Crumb (รับบทโดย เจมส์ แม็กอะวอย)ชายผู้มีพลังเหนือมนุษย์ในชื่อ The Beast และพวกเขาก็กำลังจะได้เผชิญหน้ากัน แต่ภายใต้เงามืดนั้น Price (รับบทโดย ซามูเอล แอล. แจ็กสัน) ก็เป็นเสมือนผู้ที่บงการทุกอย่างและเก็บงำความลับของพวกเขาทั้งสองคนเอาไว้

ปูทางก่อนดูแบบไม่เสียอรรถรส
เรื่องราวต่อเนื่องจากเหตุการณ์ใน “สปลิท จิตหลุดโลก” เมื่อ Dunn ตามล่าหาชายผู้มีพลังเหนือมนุษย์ที่ถูกเรียกขานว่า The Beast ขณะที่ Crumb กำลังเผชิญแรงกดดันและภาพหลอนจากอดีตของตัวเอง ความสัมพันธ์ระหว่างความจริงกับการควบคุมจึงเริ่มสั่นคลอนอย่างชัดเจน

ท่ามกลางความตึงเครียดนั้น Price ยังคงเป็นเงาเงียบที่คอยกำหนดทิศทางทุกอย่าง เขาไม่ได้แค่จับตาคู่กรณี แต่ยังซ่อนความลับที่ทำให้การพบกันครั้งสำคัญของ Dunn กับ The Beast เต็มไปด้วยคำถามและความเสี่ยงที่ยิ่งเข้าใกล้

สิ่งที่ควรรู้ก่อนดู
Dunn ที่ยืนยันในสิ่งที่ตัวเองเชื่อว่ามีรากฐานจาก “ความจริง” เดินหน้าสู่การเผชิญหน้า ขณะที่ Crumb ต้องต่อสู้กับสภาวะทางจิตและพลังที่ดูเหมือนจะทวีความรุนแรงขึ้นทุกครั้งที่ก้าวเข้าใกล้จุดชี้ชะตา ความหวังของการหาคำตอบค่อย ๆ กลายเป็นกับดัก เพราะทุกก้าวเหมือนถูกจัดวางไว้แล้ว

เหนือกว่านั้น Price ค่อย ๆ เปิดช่องให้เหตุการณ์ดำเนินไปตามแผนของเขา ด้วยการควบคุมสถานการณ์และการตีความเรื่องราวให้เป็นอีกแบบหนึ่ง เกมของอำนาจทำให้ผู้ชมต้องจับตาว่าใครกันแน่ที่ “รู้” อะไร และความลับที่ถูกปกปิดจะส่งผลต่อการเผชิญหน้ามากน้อยแค่ไหน

เสน่ห์ของเรื่องนี้
หนังเด่นที่การเล่าแบบชั้นเชิง ผสานดราม่า-ลึกลับ-ไซไฟเข้าด้วยกันอย่างพอดี ก่อนจะขยายความตึงเครียดผ่านมุมมองและแรงจูงใจของตัวละครหลายฝั่ง ภาพรวมให้ความรู้สึกหน่วง ลุ้นว่าความจริงจะถูกเปิดเผยผ่าน “การควบคุม” มากกว่าการไล่ล่าตรง ๆ

มุมมองต่อภาพรวมของเรื่อง
“กลาส คนเหนือมนุษย์” เป็นหนังที่พยายามให้ความลึกลับและดราม่าทำงานคู่กัน ไม่ได้เดินเกมเร็วแบบแอ็กชันล้วน จุดดีคือบรรยากาศตึงและการวางตัวละครให้มีเป้าหมายชัด ทำให้คนดูรู้สึกมีส่วนร่วมกับการตั้งคำถามต่อสิ่งที่เกิดขึ้น

อย่างไรก็ดี หากคุณคาดหวังความสนุกแบบตรงไปตรงมา หนังอาจต้องใช้เวลาปรับจังหวะ เพราะแกนสำคัญอยู่ที่ความหมายของ “ความจริง” และการควบคุมสถานการณ์มากกว่าความตื่นเต้นต่อเนื่อง