Frida (2002) ผู้หญิงคนนี้ ฟรีด้า

เนื้อเรื่องโดยรวม

ชื่อไทย: ผู้หญิงคนนี้ ด้า
ชื่ออังกฤษ: Frida (2002)
ประเภทหนัง: Biography, Drama, Romance

บันทึกความทรงจำของช่างฝีมือ “ผู้หญิงคนนี้ ด้า” ผู้ซึ่งถ่ายทอดความทรมานจากความเสียหายร้ายแรงและการแต่งงานที่ไร้รอยร้าวของเธอในงานของเธอ Frida เริ่มต้นอย่างยุติธรรมเมื่อไม่นานมานี้ Frida Kahlo (Salma Hayek) ที่เจ็บปวดเมื่ออายุ 18 ปีเมื่อการขนส่งด้วยไม้ เธอขี่ชนกับรถราง เธอถูกเสียบด้วยเพลาโลหะและบาดแผลที่เธอรองรับทำให้เธอทรมานไปตลอดชีวิต พ่อของเธอนำผ้าใบมาให้เธอเพื่อเริ่มวาดภาพ “Frida” ตลอดทั้งภาพยนตร์ฉากเริ่มต้นเป็นภาพวาด ณ จุดนั้นจะค่อยๆแบ่งออกเป็นฉากกิจกรรมสดกับนักแสดงฟริดามีองค์ประกอบที่ละเอียดอ่อนเกินไปทำให้ความสัมพันธ์ที่แตกสลายของศิลปินกับดิเอโกริเวรา (Alfred Molina) นักวาดภาพฝาผนัง เมื่อริเวร่าเสนอให้คาห์โลเธอบอกเขาว่าเธอคาดหวังจากความทุ่มเทจากเขาในกรณีที่ไม่มั่นคง การตรวจสอบความสามารถในการวาดภาพของดิเอโกเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เธอวาดภาพ ตลอดชีวิตการแต่งงานริเวร่าได้มีส่วนร่วมกับผู้หญิงหลายกลุ่มในขณะที่คาห์โลไม่เลือกปฏิบัติกับผู้ชาย

เนื้อเรื่องแบบไม่สปอยล์
ฟรีดา คาห์โล หญิงผู้กลายเป็นทั้งตำนานและบทเรียนของความอดทน เมื่ออุบัติเหตุรุนแรงในวัยเยาว์ทำให้เธอเจ็บปวดเรื้อรัง แต่กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการวาดภาพที่เธอทุ่มสุดตัว ตลอดเส้นทาง เธอใช้ผ้าใบเป็นพื้นที่ปลดปล่อยความคิด ความรู้สึก และบาดแผลที่ซ่อนอยู่ลึกๆ

ด้านหนึ่งคือการเติบโตในศิลปะ อีกด้านคือความรักกับดิเอโก ริเวรา ชายที่ทั้งดึงดูดและทำให้ความรู้สึกของเธอสั่นคลอน ความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยคำสัญญา ความคาดหวัง และความไม่เท่ากัน ทำให้ฟรีด้าต้องหาวิธีรักษาตัวเองผ่านงานสร้างสรรค์และการตัดสินใจด้วยหัวใจของเธอเอง

ก่อนดูเรื่องนี้ควรรู้อะไรบ้าง
ภาพยนตร์พาไล่ตั้งแต่วัยเริ่มต้นที่ร่างกายยังต้องต่อสู้ ไปจนถึงวันที่ฟรีด้าเริ่มลงมือวาดเพื่อรับมือกับความทรมาน เธอมีทั้งแรงผลักจากแรงศรัทธาในงานและความระแวดระวังต่อโลกที่ชั่งใจว่าความสามารถของเธอจะยืนอยู่ได้หรือไม่

เมื่อดิเอโกเข้ามาในชีวิต ความรักไม่ได้มาแบบคำตอบสำเร็จรูป แต่เป็นความท้าทายที่ทำให้ฟรีด้าต้องทบทวนสิ่งที่เธอตั้งใจจะเป็น ทั้งความภาคภูมิ ความโกรธ ความเหงา และความต้องการให้ความรักมีความจริงใจ ขณะที่เธอเลือกจะยึดมั่นในงานศิลป์มากกว่าการยอมแพ้ต่อความไม่แน่นอน

องค์ประกอบที่ทำให้เรื่องนี้น่าสนใจ
จุดเด่นอยู่ที่วิธีเล่าเรื่องที่สลับระหว่างภาพวาดและชีวิตจริง ทำให้อารมณ์ของตัวละครถูกถ่ายทอดผ่านงานศิลป์อย่างแนบแน่น ภาพและรายละเอียดช่วยขยายความรู้สึก ตั้งแต่ความเปราะบางไปจนถึงพลังที่ฝืนยืนได้ในทุกวัน นอกจากนี้ความสัมพันธ์เชิงดราม่าถูกจัดจังหวะให้เข้มข้น โดยไม่ทำให้เรื่องหลุดจากแก่นของ “ศิลปินกับการมีชีวิตอยู่ให้ได้”

รีวิวภาพรวมแบบเข้าใจง่าย
ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้มข้นและสะเทือนใจ เหมาะกับคนที่ชอบงานชีวประวัติแนวดราม่าและอยากเห็นว่าศิลปะเกิดจากบาดแผลได้อย่างไร จุดสังเกตคือเรื่องให้ความสำคัญกับอารมณ์และความสัมพันธ์มากพอๆ กับเส้นทางศิลปิน จึงอาจชวนคิดและหนักใจสำหรับบางคน แต่ถ้าคุณชื่นชอบตัวละครที่ “ยืนหยัดด้วยงานของตัวเอง” เรื่องจะให้รสสัมผัสที่คุ้มค่า

โดยรวมแนะนำสำหรับผู้ชมที่ชอบความรักแบบไม่โรแมนซ์สวยงาม มีทั้งความจริงและความเจ็บปนอยู่ในนั้น และชอบภาพที่สื่อสารอารมณ์ผ่านงานศิลป์โดยตรง