ความจำสั้น..แต่รักฉันยาว (2009) Best in Time

เนื้อเรื่องโดยรวม

ชื่ออังกฤษ : Best in Time (2009)
ชื่อไทย : ความจำสั้น..แต่รักฉันยาว
ประเภท :  Drama, Romance

ร่วมวิจารณ์ภาพยนตร์เรื่อง “ความจำสั้น..แต่รักฉันยาว” ได้ที่นี่ว่ากันว่า ปลาทอง เป็นสัตว์ที่มีความจำสั้นเพียง 3 วินาทีว่ากันว่า ปลาทอง เป็นสัตว์ไม่มีความรัก เพราะเพียงแค่มันว่ายจากขอบโถด้านหนึ่งถึงขอบโถอีกด้านหนึ่ง มันก็จำหน้าปลาสาวที่มันเพิ่งบอกรักไม่ได้ซะแล้วแต่เพราะคนไม่ใช่ปลาทอง เราจึงลืมความรักกันไม่ได้ง่าย ๆ !!!“รักที่อยากลืมกลับจำ”เก่ง (อารักษ์ อมรศุภศิริ) กลับมาพบกับ ฝ้าย (ญารินดา บุนนาค) รักครั้งแรกของเขาอีกครั้ง เมื่อเธอพาหมามารักษาที่คลินิกของเขา หลายปีที่ไม่ได้เจอกัน เก่งรู้เพียงว่าฝ้ายแต่งงานไปกับเพื่อนสนิทของเขาและทั้งคู่เพิ่งจะหย่ากัน เก่งลังเลที่จะเริ่มต้นใหม่กับรักครั้งเก่า เขาพยายามตัดใจด้วยการแกล้งทำเป็นไม่เคยรู้จักเธอ เพราะเธอเองก็จำเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ“รักที่อยากจำกลับลืม”
ป้าสมพิศ (ศันสนีย์ วัฒนานุกูล) กับ ลุงจำรัส (กฤษณ เศรษฐธำรงค์ )เป็นคู่รักที่พบกันในชมรมคอมพิวเตอร์เพื่อผู้สูงอายุ ทุกๆอาทิตย์ลุงจะขับรถจากสวนที่ชุมพรมาเรียนกับป้าที่กรุงเทพฯ เพียงเพื่อจะได้อยู่ด้วยกันครั้งละสามชั่วโมง นั่นเพราะลูกของป้าไม่เห็นด้วยที่แม่ริมีรักใหม่ในวัยนี้ ทันทีที่รู้ว่าครอบครัวจะย้ายไปเมืองนอก ป้าตัดสินใจฮึดหนีลูกไปหาลุงที่ชุมพร โดยที่ไม่รู้ว่าวันและวัยเป็นอีกแรงที่กำลังพรากทั้งคู่ออกจากกัน

เพราะคนไม่ใช่ปลาทอง เราจึงลืมความรักกันไม่ได้ง่ายๆ
และแม้จะรู้ว่ายิ่งจำยิ่งเจ็บ เราก็ยังเลือกที่จะต่อสู้เพื่อมีรักอันยาวนาน

เนื้อเรื่องแบบไม่สปอยล์
เรื่องเริ่มจากคำกล่าวเปรียบเปรยของปลาทองที่จำได้แค่ชั่ววินาที ทว่าในโลกของคน ความรักกลับไม่ง่ายและไม่สั้นตามที่ใครคิด เก่งพยายามทำเป็นไม่รู้จักฝ้าย ทั้งที่เธอคือรักครั้งแรกที่เขาลืมไม่ลง แต่ฝ้ายเองก็กลับจำเขาไม่ได้ และเมื่อชีวิตพาให้ความสัมพันธ์เก่ากลับมาเจอกันอีกครั้ง ความรู้สึกเก่าๆ จึงเริ่มรื้อฟื้นพร้อมคำถามว่า “เริ่มใหม่” จะต้องแลกด้วยอะไร

ขณะเดียวกัน ความรักของป้าสมพิศกับลุงจำรัสก็เดินเคียงกันในจังหวะของผู้สูงวัยที่ยังเลือกกันและกัน แม้ระยะทางและอุปสรรคจะพรากเวลาไปอย่างช้าๆ เรื่องราวทั้งหมดค่อยๆ พาคนดูเห็นว่า บางครั้งการไม่อาจลืม คือความกล้าที่ต้องเรียนรู้ แม้ยิ่งจำก็ยิ่งเจ็บ

ก่อนดูเรื่องนี้ควรรู้อะไรบ้าง
เก่งได้พบฝ้ายอีกครั้งเพราะเหตุผลเล็กๆ ที่พาเขาไปอยู่ใกล้ความรู้สึกในอดีต เขาจึงตัดสินใจเก็บอาการและทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่จริงเขาอยากเริ่มต้นใหม่อย่างมีความหวัง แต่ฝ้ายกลับเข้ามาด้วยระยะห่าง เพราะเธอไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ครั้งนั้นเคยมีความหมายกับเขาแค่ไหน

เรื่องราวจึงค่อยๆ เปิดเผยว่าการจะรักให้ยาว ไม่ได้แปลว่าต้องจำได้เสมอไป บางคู่ต้องต่อสู้กับความเข้าใจผิด บางคู่ต้องยอมรับว่าชีวิตจะพรากกันด้วยเวลาและเหตุผลที่คนอื่นกำหนด เมื่อความรักถูกบังคับให้ “เลือก” ระหว่างการถอยหรือการอยู่ต่อ ความจริงของหัวใจจึงค่อยๆ ชัดเจนขึ้นโดยไม่รีบให้คำตอบ

องค์ประกอบที่ทำให้เรื่องนี้น่าสนใจ
จุดเด่นอยู่ที่การเล่าเรื่องคู่รักสองช่วงวัยที่ทำให้แก่นเดียวกัน “รักที่อยากลืมกลับจำ” สะท้อนกันเป็นจังหวะต่างกัน ภาพและอารมณ์ถูกเก็บรายละเอียดแบบซื่อตรง ทำให้ความกดดันจากอดีตกับความหวังในปัจจุบันไหลต่อเนื่องอย่างเป็นธรรมชาติ

รีวิวภาพรวมแบบเข้าใจง่าย
ภาพยนตร์เรื่องนี้เหมาะกับคนที่ชอบดราม่ารักแบบละเอียดทางอารมณ์ มากกว่าพลอตหวือหวา ข้อดีคือการเชื่อมมุมมองของความรักหลายวัยและการสื่อสารภาษาความรู้สึกชัดเจน แต่จุดสังเกตคือจังหวะจะค่อยๆ ไหลและอาศัยการทำความเข้าใจความทรงจำกับความรู้สึกของตัวละครพอสมควร

โดยรวมเป็นหนังที่ให้รสของความคิดถึงและการต่อสู้เพื่อรัก เหมาะกับผู้ชมที่อยากดูเรื่องราวความสัมพันธ์ที่ “จริง” และทิ้งประเด็นให้คิดต่อ แม้จะไม่ได้ให้คำตอบแบบตรงๆ