“สรรพลี้หวน” นิทานพื้นบ้านยอดนิยมจากภาคใต้ของประเทศไทยที่มีอายุมากกว่า 18 ปี ไม่เคยถูกนำมาดัดแปลงเป็นละครเวทีมาก่อน
แต่โดยทั่วไปมักใช้ในการแสดงหุ่นเงา อย่างไรก็ตาม แนวคิดนี้ใช้ไม่ได้กับสายันต์ นักศึกษาชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ที่กำลังกังวลใจกับการหาบทละครสำหรับโครงงานจบการศึกษา ก่อนที่วิลเลียมจะเสนอโครงการทางวัฒนธรรมที่ถูกใจสายันต์
เขาก็คิดไม่ออกว่าจะทำอะไรดี เขารู้จักเรื่องนี้เพราะเขามาจากภาคใต้ และปู่ย่าตายายบางคนของเขาก็เป็นนักเชิดหุ่นเงา
การเดินทางเพื่อทำให้ความฝันของเขาเป็นจริงจึงเริ่มต้นขึ้น… อย่างไรก็ตาม เนื่องจากไม่มีใครเคยทำมาก่อน
การดัดแปลงนิทานพื้นบ้านที่มักแสดงด้วยหุ่นเงามาเป็นละครเวทีจึงเป็นเรื่องผิดปกติ ดอย คู่ปรับตัวฉกาจของสายันต์ คอยดูถูก
โต้แย้ง และพยายามบ่อนทำลายเขาอยู่เสมอ หลังจากที่ขายบทละครได้แล้ว ซายันและเพชรก็เริ่มมองหานักแสดงที่จะมารับบทบาทต่างๆ
ยกเว้นกลอย หญิงสาวที่ทั้งสองต่างหลงเสน่ห์ ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เล่นบทที่ตัวเองต้องการ
เพราะเพชรและซายันยืนยันว่านักแสดงต้องแสดงตัวละครตามลักษณะเฉพาะตัวของแต่ละคน กลอยประกาศว่าเธอต้องรับบทนำ
แม้แต่เพชรและซายันเองก็ยังตกใจกับหน้าผากที่ใหญ่และโดดเด่นของกลอย นั่นเป็นเหตุผลที่นักแสดงนำหญิงได้รับชื่อว่า ไห่หยี
หลังจากที่หลงเสน่ห์ของเธอ ซายันและเพชรก็เริ่มแอบชอบกลอย
