367 วัน (2015) Him & Her

367 วัน คือเรื่องรักวัยเรียนที่เริ่มจากความต่างสุดขั้ว แล้วค่อยๆ ถูกทดสอบด้วยเวลา ระยะทาง และการตัดสินใจที่เจ็บที่สุด

เนื้อเรื่องโดยรวม

ชื่อไทย: 367 วัน
ชื่ออังกฤษ: Him & Her (2015)
ประเภทหนัง: Romance

เฮด และ ไทน์ เป็นคู่รักที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง และไม่น่าที่จะโคจรมารักกันได้ ในขณะที่ เฮด เป็นหนุ่มน้อยนิสัยกวน ๆ, ขี้เล่น แถมยังเป็นหัวโจกของกลุ่มจอมทโมนของโรงเรียนเป็นที่หมายปองของสาวๆ ในสถาบัน ซึ่ง ไทน์ ตรงกันข้าม เพราะเธอก็เป็นเพียงเด็กสาวเรียบร้อย, ใสๆ และเรียนเก่ง เป็นคนธรรมดาๆ คนหนึ่งแต่ถึงจะแตกต่างกันอย่างไร หากในที่สุดทั้งคู่ก็ตัดสินใจคบหากันเป็นแฟน และพยายามที่จะเรียนรู้ในตัวตนของ กันและกัน รวมไปถึงการเสียสละสารพัดที่ ไทน์ มีให้กับ เฮด ก็ยิ่งทำให้ทั้งคู่รักกันมากยิ่งขึ้น จวบจนกระทั่งก้าวพ้นออกจากรั้วโรงเรียน สู่รั้วของมหาวิทยาลัยก็ยิ่งทำให้โลกของทั้งคู่ กว้างมากกว่าขึ้นกว่าเดิม แต่ในขณะเดียวกันมันก็ค่อยๆ ทำให้เส้นทางชีวิต ความรัก ของทั้งสองค่อยๆ แคบลง ตีบตัน และแยกห่างกันออกไปเช่นเดียวกันหากด้วยความมั่นคงต่อความรัก จึงทำให้ทั้ง เฮดและไทน์ พยายามที่จะฟันฝ่าทุกอุปสรรคในเส้นทางรักที่ทั้งคู่ต้องเผชิญ กระทั่งมาถึงวันที่ ไทน์ ต้องเดินทางไปอาศัยอยู่และทำงานยังต่างประเทศกับแม่ ทำให้เธอไม่ต้องการยื้อเขาเอาไว้ให้เป็นฝ่ายรอให้เธอกลับมา แม้จะสร้างความเสียใจให้กับเธอมากเพียงใดก็ตามกับการที่ต้องเป็นฝ่ายบอกเลิกกับเขา ทั้งๆที่เธอยังรักเขาอยู่เต็มหัวใจ

เนื้อเรื่องแบบไม่สปอยล์
เฮดกับไทน์เป็นคู่รักที่แทบไม่น่าเข้ากัน: ฝั่งหนึ่งคือหนุ่มน้อยนิสัยกวนๆ ขี้เล่น เป็นหัวโจกและที่หมายปองของสาวๆ ส่วนอีกฝั่งคือเด็กสาวเรียบร้อย ใสๆ เรียนเก่ง และเป็นคนธรรมดาในสายตาคนทั่วไป ทั้งคู่คบกันด้วยความพยายามจะเข้าใจอีกฝ่าย และยอมเสียสละเพื่อให้ความรักเดินต่อไปได้

แต่เมื่อก้าวออกจากรั้วโรงเรียน โลกของทั้งคู่ก็ยิ่งกว้างขึ้น ขณะเดียวกันทางรักก็เริ่มค่อยๆ แคบลง จากความท้าทายเล็กๆ สู่การเข้าใจยากขึ้นเรื่อยๆ จนเรื่องต้องเผชิญความจริงสำคัญ เมื่อไทน์ต้องย้ายไปเริ่มชีวิตและทำงานต่างประเทศกับแม่ และเธอกลับต้อง “เลือก” ความรักแบบไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายรอ

ก่อนดูเรื่องนี้ควรรู้อะไรบ้าง
ความสัมพันธ์ของเฮดและไทน์ไม่ได้ราบเรียบตั้งแต่ต้น เพราะสไตล์คนละขั้วทำให้เข้าใจกันได้ยากในหลายจังหวะ ไทน์พยายามอยู่กับความเป็นไปของเฮด ส่วนเฮดก็ค่อยๆ เรียนรู้ที่จะปรับตัวกับความละเอียดอ่อนของไทน์ จนกลายเป็นความสัมพันธ์ที่ยิ่งรัก ยิ่งผูกพันด้วยสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่สะสมกันตลอดเวลา

เมื่อเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย ความคาดหวังและความกดดันเปลี่ยนไป ทั้งคู่ต้องเผชิญตัวเลือกที่ไม่เคยเจอมาก่อน ความรักที่เคยวิ่งไปด้วยกันเริ่มช้าลง และระยะห่างก็เริ่มทำให้ทุกคำพูดมีน้ำหนักขึ้น ท่ามกลางความหวังว่าจะไปต่อให้ได้ เงื่อนไขบางอย่างก็กดให้ต้องตัดสินใจแบบไม่อาจย้อนกลับ

องค์ประกอบที่ทำให้เรื่องนี้น่าสนใจ
จุดเด่นคือการเล่าเรื่องความรักแบบค่อยเป็นค่อยไป ดูเหมือนหวาน แต่ซ่อนความเปราะบางไว้ตลอดจังหวะที่เวลาทำหน้าที่เป็นคู่ต่อสู้ งานภาพและโทนสีช่วยให้ความทรงจำดูอบอุ่นปนเจ็บ ขณะที่บทสนทนาและรายละเอียดความสัมพันธ์ทำให้คนดูอินกับความรู้สึก “อยากอยู่” แต่ต้อง “ยอมปล่อย”

รีวิวภาพรวมแบบเข้าใจง่าย
ถ้าคุณชอบหนังรักที่ไม่ได้จบด้วยความหวานลอยๆ แต่พาไปเห็นความสัมพันธ์ผ่าน “การเปลี่ยนแปลง” เรื่องนี้จะถูกใจ ด้วยความต่างของตัวละครและการทุ่มเทของไทน์ทำให้เห็นความรักแบบยอมเพื่อกันและกัน

จุดสังเกตคือหนังพาคนดูค่อยๆ เข้าใกล้อารมณ์หนัก จังหวะบางช่วงอาจช้าลงเพื่อเก็บรายละเอียดความรู้สึก เหมาะกับคนที่อยากดูหนังรักที่อินและอยากสัมผัสดราม่าจริงจังมากกว่าคอมเมดี้